De korrigans van de Monts d’Arrée

Het pact: drink je aan een Arrée-bron, laat dan een muntstuk, een hemdsknoop, een veer — om het even wat klein. Neem je zonder iets te laten, dan maakt de korrigan van de bron het water bitter voor jou een jaar lang. Je drinkt en je blijft dorst hebben. Laat je zonder te nemen (je legt iets neer zonder te drinken), dan volgt de korrigan je twaalf passen en zegt wat je onbewust zoekt. Doe je het eerlijk (drinken en laten), dan ga je in vrede.

Per Le Mest, postbode van Botmeur, kwam dertig jaar lang voorbij de Saint-Cadou-bron met de post. Hij dronk er, liet er altijd iets achter. In 1903 liet hij er per ongeluk de brief van een weduwe aan haar zoon in Amerika achter. Geen muntstuk; de brief als gift. De korrigan aanvaardde — hij leverde de brief zelf in Amerika in zeven dagen (in plaats van zes weken per boot). De zoon, verbaasd, vroeg zijn moeder: «Wie heeft de brief gebracht?» De moeder wist het niet. Per ook niet. Maar de postbode van Boston getuigde de volgende maand een «klein mannetje met puntmuts» te hebben zien de brief afgeven aan het postkantoor van Boston. Per dronk daarna nooit meer aan de bron zonder twee muntstukken te laten.