De heksenrit van Ingelmunster

De Schaper was een man van middelbare leeftijd, begaafd met kennis van kruiden en geneeskunde. Het meisje was jong en mooi, maar veel mensen fluisterden dat zij een heks was. De Schaper geloofde niet in zulke geruchten. Zij hadden een verhouding, stiekem ontmoetingen in het bos en bij het water. Maar na enkele weken vroeg de Schaper zich af: ‘Is het waar wat ze zeggen?’

Op een avond verstopte de Schaper zich buiten het raam van het meisje. Wat hij zag, schrok hem. Het meisje riep hem binnen en bood hem water aan. Maar hij zag hoe zij voorzichtig poeder in het water strooide — een slapmiddel. De Schaper deed alsof hij ervan dronk en viel ‘asleep’. Met gesloten ogen keek hij hoe het meisje een poeder op haar gezicht smeerde en mystieke woorden mompelde: ‘Over alles en door alles.’ Toen vloog zij in rook op door de schoorsteen.

De Schaper kon het niet laten. Na haar vlucht rende hij naar haar kamer. Op het vuur lag nog wat poeder. Hij smeerde het op zijn gezicht en herhaalde haastig de woorden: ‘Over alles en door alles!’ Maar hij zei het verkeerd — met een vreemd accent, onvolledig. Tegen zijn wil vloog hij niet door de schoorsteen, maar botste hij tegen alles in het huis op: tegen de muren, de deur, het glas. Met kletterende, brekende geluiden viel hij terug. De Schaper vluchtte uit het huis, beschaamd en betoverd. Nooit keerde hij terug.