De feeën van Plouhinec
Op de Ria d’Etel bij Plouhinec leven zeven waterfeeën. Anders dan de korrigans van de menhirs en de Morgans van de zee zijn zij de boudiged ar ster, feeën van het estuarium. Zij tonen zich alleen aan vissers die niet liegen over hun vangst.
1 De vangst-test
Je vist in de Ria. Je haalt je net op. Voor je terugkeert naar de haven, tel je vissen luidop. Zeg je «ik heb er zeventien» terwijl je er achttien hebt (omdat je er een verbergt om hem niet aan te geven), dan toont geen fee je iets. Zeg je «ik heb er zeventien» en je hebt er precies zeventien, dan wenkt een fee je vanaf de oever. Zij toont je waar je net moet uitwerpen de volgende keer. Je verdubbelt je vangst — maar je moet hem volledig aangeven.
2 Vader en zoon
In 1908 zag Yves Le Foll, visser van Plouhinec, zijn eerste fee op zijn dertigste — hij had twintig jaar eerlijk gevist. Zijn zoon Job, twaalf, was bij hem. Yves zei tot Job: «Heb je de fee gezien?» «Nee, vader.» Yves: «Als je lang genoeg eerlijk bent, toont zij zich. Niet eerder.» Job viste tweeentwintig jaar eerlijk voor hij zijn eerste fee zag op zijn vierendertigste. Hij zei tot zijn dochter Annaïk, zelfde leeftijd: «Wachten.» Annaïk wachtte. Zij zag haar fee op haar achtentwintigste — jonger dan haar vader en grootvader. Zij zei tot haar dochter: «Eerlijkheid gaat sneller wanneer men het voorbeeld gekregen heeft. Drie generaties: dertig, vierendertig, achtentwintig. Jij ziet ze misschien op je tweeentwintigste.»
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
