De Spoken van het Hotel

Jaren lang was er sprake van een hotelkamer in Tongeren waar elke nacht dezelfde verschrikkelijke dingen gebeurden. Gasten hielden het niet langer dan één nacht uit in deze kamer. "Het spookt daar," zeiden zij. Niemand durfde langer te blijven dan nodig was. De eigenaar was wanhopig, want niemand wilde meer in die kamer slapen.

Toen kwam er een dappere man aan die zei dat hij wel in de spookachtige kamer zou slapen. Voorzichtig hing hij een gordijn boven zijn bed met een klein spleetje om doorheen te kijken. "Ik zal zien wat hier gebeurt," zei hij vastberaden. Die nacht wachtte hij in het donker.

Om middernacht begon het. De man zag tientallen spoken verschijnen, dansend en muziek makend met instrumenten die geen geluid in de gewone wereld maakten. De kamer veranderde volledige: de muren verdwenen, de vloer werd grond, en waar het bed stond groeide nu een dichte bos met een reusachtige, dikke eik in het midden. De spoken dansten in cirkels om de boom.

Plotseling begonnen de spoken te graven tussen de wortels van de eik. Zij groeven een zwaar geldkist op, gevuld met gouden munten. De man onthield de plek van de eik precies. Toen sprong hij uit bed en markeerde de plek waar de eik had gestaan. De volgende ochtend werd de vloer opengebroken op de plaats die hij had gemarkeerd. Inderdaad, daar lag de geldkist, nog vol met goud. De eerlijke hoteleigenaar, blij verlost te zijn van de spoken, deelde het gevonden geld eerlijk met de dappere man. Sindsdien spookte het niet meer in de kamer.