De Duivel Helpt een Onschuldige Man

In de bossen rond Maasmechelen woonde een jonge man die nog nooit veel werk had gedaan. Toen hij zijn legerdienst vervulde, zag hij hoe anderen een beroep leerden dat hen veel voldoening gaf. Bij thuiskomst kondigde hij aan naar Amerika te willen gaan om zijn fortuin te maken.

Voordat hij in Antwerpen aan boord van de boot ging, stapte hij even een kapelletje binnen. Daar brandde hij een kaars voor Onze-Lieve-Vrouw. In de stilte zag hij plots de duivel onder de voeten van het Mariabeeld zitten. In plaats van bang te worden, dacht hij: «De duivel is toch maar alleen; ik zal ook voor hem een kaars branden.» Dit deed hij, en toen vertrok hij met de boot.

Na zeven jaar van hard werken in Amerika keerde de jongen terug naar zijn ouders, met een volle zak geld. Bij aankomst in Antwerpen was het al laat geworden. Hij zocht onderdak voor de nacht bij een echtpaar dat hem vriendelijk ontving.

De gastvrouw zag zijn zware koffer en fluisterde tot haar man: «Dat kereltje heeft veel geld. Als we hem nu eens vermoordden, zouden al die rijkdommen van ons zijn!» De man kon echter niet over zijn hart verkrijgen iemand voor geld te doden. In plaats daarvan telde het echtpaar het geld in de koffer en schreef alles netjes op. De volgende ochtend gaven zij hem zijn koffer terug.

Die dag reden de gastheren naar de politie en zeiden: «Die jongen die gisteravond bij ons logeerde, heeft ons bestolen! Hier hebben we opgeschreven wat verdwenen is.» Bij het station werd de onschuldige man gearresteerd en in de gevangenis geworpen.

In zijn cel ontving de jongen een vreemd bezoek. De duivel verscheen en zei: «Als je je ziel aan mij verkoopt, haal ik je hier uit.» Maar omdat hij in Amerika nooit naar de kerk had kunnen gaan, weigerde de jongen dit voorstel.

De duivel sprak: «Wat jij voor mij hebt gedaan, deed nog nooit iemand. Omdat je voor mij een kaars hebt gebrand, zal ik je helpen. Wanneer het proces morgen begint, vraag uitstel en zeg dat je nog een advocaat verwacht.»

Bij het proces vroeg de jongen uitstel aan. Even later kwam er een figuur in het rood gekleed op een zwart paard aangereden. Deze «advocaat» sprak: «Geld is telbaar en papier is beschrijfbaar!» Hij tekende een cirkel op de grond en gebood beide partijen erin plaats te nemen. «De duivel zal de schuldige wel uit deze cirkel halen,» sprak hij.

Even later brak de duivel de nek van de oneerlijke gastheer en nam hem mee. Het hoofd van de man werd later op een mesthoop gevonden. De rechter zei tot de jongen: «Je bent onschuldig, maar voor de proceskosten moet toch betaald worden.»