De zwarte vrouw van Staverden
Staverden, het kleinste stadje van Nederland, met één stadsrecht maar slechts één straat, ligt vier kilometer noordoost van Ermelo. Het kasteel houdt de oude voorrecht: het mag witte pauwen houden. Op het kasteelterrein loopt ’s avonds een zwarte vrouw. De pauwen schrikken niet voor haar.
1 De vrouw in het zwart
Sinds halverwege de 17e eeuw wordt op zomeravonden bij het kasteel een vrouw gezien, in zwart gewaad, gezicht onder een sluier. Zij loopt niet snel; zij loopt van de oprijlaan naar de gracht en terug. De pauwen, die voor elke onbekende krijsen, kijken haar aan en zwijgen.
2 Wie zij is
De volkstraditie houdt vol: zij is Margaretha van Doornick, de stamvrouw van de familie die het kasteel rond 1430 in handen kreeg. Zij begroef in 1453 op één week tijd haar drie zonen aan een koorts die door het Veluwse water ging. Zij rouwde tot haar dood in 1471 en is in zwart begraven. Sindsdien loopt zij ’s avonds — volgens haar sterftraditie zoekend naar de pauwenveren die haar zonen niet meer hebben kunnen ontvangen voor de hertog.
3 De pauwen
De huidige pauwen zijn directe afstammelingen, zegt de traditie. Zij krijsen voor de tuinman, voor de bezoeker, voor de fotograaf, voor de hond. Voor Margaretha krijsen zij niet. Wie het kasteelterrein op zomeravond bezoekt, kan haar zien als hij wacht tot de pauwen tegelijk stil zijn. Niet schrikken. Margaretha kijkt niet.
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
