De vervloekte klokken van Breda

September 1581: Spaanse troepen onder Haultepenne hadden Breda heroverd. Spaanse pastoor Diego de la Vega kwam in de Grote Kerk, vond de drie hoofdklokken (Maria, Christus, Geest) door de hervormden in 1577 omgegoten. Hij sprak boven elke klok één vervloeking: «Klok, je bent niet meer gewijde brons, je bent gewone metaal. Je geluid heeft geen kracht voor God.» De drie klokken bleven hangen, werden gebruikt door zowel Spaanse als hervormde diensten gedurende 22 jaar, maar het Bredase volk zei: «Het geluid is anders sinds 1581. Niet zoals vroeger.»

Petrus van Aerssen, hervormd predikant sinds 1601, werd in 1603 door één oude Bredaes (Hendrik Beuckelaer, 78) gevraagd: «Predikant, kun je de drie klokken van de Spaanse vloek bevrijden? Mijn moeder heeft mij in 1582 gezegd dat de Spaanse pastoor ze heeft vervloekt.» Van Aerssen, hoewel niet katholiek en niet gelovig in vloeken, dacht drie nachten. Op 14 maart 1603 (Goede Vrijdag) klom hij in de toren met één hamer en sloeg op elke klok één keer met de woorden: «Ik bevrijd je niet door tegenvloek. Ik bevrijd je door slag — jouw eigen geluid — want jouw geluid is wat jij bent. Jij bent klok. Klok hebt geen vloek nodig en kan geen vloek dragen. Jouw geluid is jouw waarheid; jouw waarheid is jouw bevrijding.» Volgens Hendrik Beuckelaer (op 78 jaar gezond aanwezig) klonk het slag-geluid «voor het eerst in tweeentwintig jaar weer als vroeger». Beuckelaer stierf vier dagen later, op zijn graf staat «Ik heb de klokken weer gehoord».