Faust in Waardenburg

Faust kwam op één septemberavond 1543 te paard bij het kasteel aan. Hij was zeventig, mager, met een mantel die hem tot op de grond dekte. Walraven van Stepraedt ontving hem als geleerde. Faust kreeg een kamer in de oostelijke vleugel met één dichtgemetseld raam en de opdracht het niet te openen. Faust opende het.

Op één nacht in oktober riep Faust uit het geopende raam Mefistofeles aan. Volgens de waardenburgse traditie verscheen de demon op de binnenplaats — in de gestalte van een grijze hond met één menselijk oog. Faust en Mefistofeles stelden de pact op. Faust tekende met bloed.

Walraven was wakker geworden van een geluid. Hij keek door de kier van zijn deur en zag Faust en de hond. Hij sprak Faust niet aan. Hij wachtte tot de hond was vertrokken (ochtendgloren) en sloot het raam weer in cement. Hij schreef in zijn dagboek: «Faust deed wat hij deed in mijn huis. Ik liet hem. Hij ging weg op één oktober. Ik vraag mij sindsdien af wat ik anders had moeten doen. Ik weet het antwoord niet.» Het kasteel Waardenburg is in 1573 in de Waaloverstroming gedeeltelijk weggespoeld; de oostelijke vleugel staat nog. Het dichtgemetseld raam is nog te zien. Het cement is in 1898 onderzocht en is van 17e-eeuwse mortel — maar er zit een laag onderaan van zwart cement van vermoedelijk 16e-eeuwse oorsprong.