De Patersgriecht bij Everlange

Bij het vallen van de avond kwamen de twee paters uit hun donkere schuilplaats tevoorschijn. Zij liepen het vlakke veld op in de richting van Schandel en deden hun nachtelijke ronde over de ban van Everlange. Voor zonsopgang keerden zij door de kloof terug, over de Attert heen schrijdend, naar hun sombere schuilplaats.

Op hun ronde verontrustten zij vooral de paardenhoeders, die bij de grazende paarden een hoog oplaaiend vuur hadden aangestoken. Zodra de hoeders de gevreesde zwarte gezellen in de verte zagen, sloegen zij ijlings op de vlucht en keerden vaak voor het aanbreken van de dag niet naar de paarden terug.

De paters verstrooiden dan het vuur en doofden zelfs de rondom liggende gloeiende kolen.

Jaren en jaren dreven die twee hun spook in de kloof en de omgeving. Tot de jongemannen van Everlange op een dag besloten samen op een afgesproken avond hun paarden vlak bij de kloof te laten weiden, een groot vuur aan te steken en dan af te wachten wat de paters met hen zouden beginnen.

Bij de plotselinge verschijning van de paters keken de jongens elkaar verbouwereerd aan, en niemand durfde zich van zijn plaats te bewegen. De twee traden geluidloos naar het vuur, en de jongens merkten met schrik op hoe de zwarte gestalten hun bloedrode geestenogen in de wijde oogkassen rolden.

Nadat zij een tijd onbeweeglijk hadden gestaan, verlieten zij de geschrokken jongens weer, even geluidloos als zij gekomen waren, en zonder het vuur te verstrooien, om hun nachtelijke gang voort te zetten.

Zo gingen de paters elke nacht om, tot in het begin van de negentiende eeuw. Toen verbleef een tijdlang een verbannen Franse geestelijke in Everlange. Die hoorde van het nachtelijke spook en beloofde, samen met een kluizenaar, de inwoners van Everlange van die lastige pijen te verlossen.

Beiden gingen voor zonsopgang in de richting van Useldange. De geestelijke droeg een stevige knoestige stok. Bij de Patersgriecht zagen zij de twee zwarte gezellen door de kloof aankomen. Bij die aanblik overviel de kluizenaar een grote angst en hij maakte zich ijlings uit de voeten, terwijl de geestelijke op de twee naderenden toeliep.

Dat de sage het zo vertelt, met een verbannen Franse priester en een kluizenaar die er als eerste vandoor gaat, dateert haar meteen. De Franse Revolutie joeg geestelijken over de grens, en een van hen kwam in Everlange terecht. Zo raakte een politieke vluchteling verstrengeld met een spook dat er al generaties was.