De maag van de laatste os
Dit is geen spookverhaal maar een historische sage, en ze draait om één listige daad. De koning in het verhaal is Jan van Luxemburg, koning van Bohemen, bij ons bekend als Jan de Blinde. Het toneel is de burcht van Fels, vandaag de ruïne die boven Larochette uitkijkt.
1 De ridder die geen heer erkende
Na het uitsterven van de mannelijke lijn van de heren van Fels kwamen hun bezittingen aan ridder Walther, die van dan af als burchtheer onbeperkt gezag uitoefende en geen opperleenheer wilde erkennen.
Dat verdroot de graaf Jan van Luxemburg, koning van Bohemen. Hij zond een hoofdman met troepen naar de burcht van Fels met de opdracht de trotse ridder te bevelen zich aan de koning te onderwerpen, en bij weigering de burcht te bestormen.
2 De list van de burchtwacht
Toen het krijgsvolk tegen Fels optrok, bevond Walther zich in Italië. Maar zijn trouwe burchtwacht, aan wie hij bij zijn vertrek het bestuur van zijn heerlijkheid had overgedragen, nam snel alle maatregelen om de veste in staat van verdediging te brengen. Het lukte hem de aanstormenden herhaaldelijk van de muren terug te slaan.
Maar omdat de belegering zich in de lengte rekte en de levensvoorraad snel wegsmolt, werd de toestand al gauw hachelijk. Al het vee in de burcht was al geslacht en opgegeten. Er was nog maar één os over.
Ook die liet de burchtwacht slachten. Hij gaf bevel de maag leeg te maken, met tarwe te vullen en die in de nacht over de muren te gooien.
Toen de vijanden de maag in de morgen vonden en de inhoud zagen, gaven ze de hoop op de burcht met honger tot overgave te dwingen, en ze trokken af.
3 De put
Door dat succes werd Walther nog trotser en wilde hij zich onder geen voorwaarde verstaan tot het afleggen van de leeneed aan de koning.
Toen trok die zelf op met een afdeling van zijn krijgsvolk, en omdat Walther zich ook nu niet wilde onderwerpen, begon meteen de bestorming van zijn burcht. Hij weerde zich als een leeuw, maar wat kon zijn geringe aantal tegen de overmacht? Weldra laaide de vlam uit de bestormde burcht op.
Toen doorbrak Walther met een verwoede sprong de rijen van zijn aanvallers en stond hij, wild om zich heen kijkend, aan de rand van de diepe burchtput. Levend, schreeuwde hij woedend, zult u mij niet krijgen. En hij stortte zich in de gapende diepte.
Zijn trouwe burchtwacht, die niet van zijn zijde was geweken, probeerde de razende terug te houden, boog zich te ver voorover en viel, door het gewicht van zijn wapenrusting meegetrokken, zijn heer in de diepte na.
Zo kwam de burcht van Fels in de macht van Jan de Blinde.
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
