Rocher de Warche – Drakenbloed op Steen

Er was een tijd waarin een enorme draak zich nestelde in de grotten onder de Rocher de Warche. Deze draak had zwarte schubben, vurige ogen en een stem die als donder klonk. Elke nacht kwam hij uit zijn grot om vee te stelen en dorpshuizen in brand te steken. De dorpelingen waren wanhopig en vele jagers en krijgers hadden al hun leven verloren in pogingen het beest te verslaan.

In Malmedy leefde een jonge smid genaamd Bertrand die beroemd was om zijn kundigheid. Toen hij hoorde van de draak, ging hij naar de abdij van Stavelot-Malmedy om zegening te vragen van de monniken. De monniken gaven hem een stukje heilig reliek en zegenden het staal. Bertrand werkte dag en nacht en smeedde een zwaard dat glinsterde als de sterren en voelde als warm bloed in zijn handen.

Bertrand daalde af in de grotten onder de Rocher de Warche en vond de draak. Het gevecht was hevig en verschrikkelijk – sparks vlogen door de lucht en de gronden beefde. Uiteindelijk liet Bertrand zijn zwaardarm vallen en het gezegende staal drong diep in het hart van de draak. Terwijl het beest zijn laatste adem uitblies, kleurde zijn bloed de rotsen rood en roestbruin.

Bertrand werd een held in Malmedy en leefde lang en gelukkig. Maar de Rocher de Warche herinnert voorbijgangers nog steeds aan het duel. De roestkleurige strepen op het rotsblok, zeggen de lokale inwoners, zijn van de draak’s bloed dat nooit helemaal weg is gewassen. In volle maan zeggen sommigen dat zij de echo van het gevecht kunnen horen.