De molenaar van de Fonds de Quarreux

Hubert Chefneux was de molenaar van de Fonds de Quarreux, een eenzame man die droomde van een molen zo groot dat heel het dal er zijn graan zou komen malen. Op een nacht verscheen de duivel aan zijn deur en bood hem de schoonste molen van de Ardennen aan — met molenstenen van zuiver kwartsiet en raderen die nooit stilstonden. De prijs: zijn ziel, te innen op de dag dat de molen zijn laatste zak meel maalde.

De volgende ochtend stond de molen er. Kolossaal, gebouwd op de rotsen boven de Amblève, met raderen die draaiden zonder water of wind. Boeren kwamen van heinde en verre. Hubert werd de rijkste man van het dal. Maar zijn vrouw, een vrome vrouw die in de kapel van Notre-Dame de Dieupart bad, zag de schaduw die over hun leven viel.

Op de avond dat de duivel kwam om zijn deel op te eisen, verstopte Huberts vrouw zich in de molen met een zilveren medaille van Notre-Dame de Dieupart tegen haar hart gedrukt. De molenraderen, die nooit hadden stilgestaan, kwamen krakend tot stilstand. De duivel brulde van woede — zijn molen weigerde te werken in de nabijheid van het heilige.

In zijn razernij sloeg Satan de molen in stukken. De kolossale stenen blokken rolden de berg af en vielen in de bedding van de Amblève, waar ze tot op de dag van vandaag liggen. Hubert overleefde, gebroken maar met zijn ziel gered. En wie door de Fonds de Quarreux wandelt, kan de enorme kwartsietblokken nog zien — de resten van de duivelsmolen, wit geaderd als het meel dat er ooit werd gemalen.