De vier zonen van Aymon

In het groots paleis van Karel de Grote heerste grande festiviteiten. Ridders uit het ganse imperium waren samengekomen voor feestelijkheden die weken zouden duren. Onder hen bevonden zich vier broers: Renaud, Allard, Guichard en Richard, zonen van de machtige hertog Aymon. Zij waren jonge mannen van grote dapperheid en ridderlijkheid, wier naam welbekend was in heel Europa.

Op een avond speelde Renaud, de oudste broer, schaken tegen de neef van Karel de Grote. Het spel was fel en gespannen, beide spelers concentreerden zich intens op elke zet. Maar toen de neef van de keizer een opzettelijk oneerlijke zet maakte om te winnen, kon Renaud zich niet bedwingen. In zijn woede gooide hij het schaakbord van tafel, en in de tumult die volgde, raakte hij de neef van de keizer dodelijk. Het hof was in shock. De vier broers wisten dat hun leven nu voorbij was als zij zich niet onmiddellijk uit de machtssfeer van Karel de Grote verwijderden.

In diepe nacht ontvluchtten de vier broers het paleis met het meest wonderbaarlijke paard dat ooit bestaan had: Bayard. Dit paard was niet zoals andere paarden – het was voorzien van magische krachten en kon kilometers afleggen in slechts minuten. Met vier sterke mannen op zijn rug vluchtten zij door bossen en over bergen, steeds vooruit, steeds op de vlucht voor de wraak van de keizer.

Karel de Grote’s leger vervolgde hen voortdurend, maar zij konden niet bijhouden. De vier broers vluchtten naar het woeste gebied van de Ardennen, waar dichte bossen hen verborgen hielden en steile rotsformaties hun toevlucht boden. Na maanden van vermoeide vlucht en voortdurende gevechten, kwamen zij uiteindelijk aan bij de Viroin rivier, waar zij een machtige vesting bouwden op een rotsachtige vooruitstekking. Deze vesting noemden zij Montessor.

Voor jaren hielden de vier broers zich verborgen in hun vesting, voerden gerilla-oorlogvoering tegen de troepen van de keizer. Maar grond krijgen, vrouwen huwen, kinderen krijgen – langzaam begonnen zij naar een normaal leven te verlangen. De jaren van vlucht en strijd hadden hun gezond verstand teruggegeven.

Ten slotte, na decennia van conflict, bereikten zij vrede met Karel de Grote. Renaud bood zijn verontschuldigingen aan voor de dood van de neef, en de keizer aanvaardde zijn schuldiging. Als teken van vrede en onderwerping gaf Renaud het magische paard Bayard terug aan de keizer. En Renaud zelf verliet zijn vesting en begon een nieuw leven als pelgrim, wandelend van klooster tot klooster in boete voor de dood die hij had veroorzaakt.

Vandaag de dag zeggen de mensen in de Viroinval dat de rotsachtige pieken aan de Maas de versteende vormen zijn van de vier broers op hun magische paard. De Rocher des Quatre Fils Aymon staat nog steeds als monument van deze legendarische geschiedenis, een stenen herinnering aan moed, vervluchting en uiteindelijke verlossing.