De Vergiffenis en het Spook van Kotem

In het kleine dorp Kotem speelde zich op een dag een tragisch ongeluk af. Een stier, eigendom van een boer, ontsnapte uit zijn hok. De beest raasde door de dorpsstraten, de bewoners in paniek jagend en schade aanrichtend.

De boer zocht een schuldige. Men wees naar de oude vrouw die men al lang van hekserij verdacht. Zij kreeg de schuld, hoewel volstrekt geen bewijs voorhanden was.

De beschuldigde vrouw stierf spoedig daarna, gebroken van het onrecht dat haar was aangedaan. De boer sprak verbitterd: "Dat vergeef ik nooit! Zelfs niet in het hiernamaals zal ik je vergeven!" Deze woorden zou veel meer gevolgen hebben dan hij ooit had kunnen voorstellen.

Maanden later zag de boer haar. In Catsop verscheen de vrouw voor hem, bleek en etherisch, met een klein korfje in haar handen. Zij zei niets, maar keek hem alleen aan met ogen vol verdriet. Het was duidelijk: dit was het spook van de vrouw die hij had vervloekt.

De geest kwam drie keer terug, steeds op dezelfde plaats. De derde keer groette de boer haar eerbiedig, maar zij antwoordde niet. De boer was verteerd van schuld en spijt.

De boer realiseerde zich wat de geest nodig had. Hij sprak tot haar met een volle hart: "Ik vergeef zoals ik graag vergeven zou worden." Op hetzelfde moment verdween het spook. Haar ziel kon eindelijk rust vinden.

Thuis vertelde zijn vrouw dat zij op hetzelfde moment verschrikkelijke doodsangsten had uitgestaan – vreemd gefladder en onzichtbare wezens rond haar bed. Maar alles was stil geworden toen haar man zijn vergiffenis had uitgesproken. Het spook was verlost.