De betoverde leurder van Wolvertem

In Wolvertem kwam een leurder scheerzeep en kattenvet verkopen. Een vrouw liet hem altijd binnen, maar haar schoonzoon vertrouwde de man niet. De leurder beweerde ooit pastoor te zijn geweest en zei dat hij elke nacht om drie uur Onze-Lieve-Heer zag. De schoonzoon had hem horen zeggen: «Jouw medaille van de Heilige Benedictus is niet zo sterk als mijn medaille!»

In het huis lag een kindje in de wieg. De leurder sprak: «Je moet opletten dat niemand het kindje aanraakt en zegt: wat een mooi kind!» Terwijl hij dit zei, raakte hij zelf het wangetje van het kind aan. Daarna werd het kind ziek. Het huilde voortdurend en wilde drie weken lang niets eten. De leurder had het kind betoverd.

De moeder bad elke avond negen dagen lang. Op de negende avond overtuigde ze haar man om mee te bidden, waarna het kind genas. Ze was ook op bedevaart naar Dendermonde geweest. De paters zeiden: «Als die man jouw gebed had kunnen storen, was je kind gestorven. Steek een medaille boven je deur en die leurder zal nooit meer binnenkomen.» De vrouw deed wat haar was aangeraden en de leurder kwam nooit meer langs.